KenniscentrumZiekten/aandoeningenSOA › Chlamydia › Chlamydia

Chlamydia

Seksueel overdraagbare bacteriële infectie

Chlamydia is een seksueel overdraagbare aandoening (SOA), die wordt veroorzaakt door een bacterie. Dit betekent dat de bacterie zich kan verspreiden door te vrijen zonder condoom of door onbeschermde orale of anale seks, waarbij de bacterie terecht komt in de slijmvliezen van de geslachtsdelen, de mond of van de anus.

In Nederland is chlamydia de meest voorkomende SOA. Jaarlijks krijgen ongeveer 60.000 mensen chlamydia.

Klachten

Chlamydia is besmettelijk voor zowel mannen als vrouwen. De infectie geeft in het begin stadium bij sommige vrouwen geen klachten. Toch kan de ziekte dan wel worden doorgegeven aan de seksuele partners.

Infectie aan de anus

Bij een infectie aan de anus zijn er meestal geen klachten. Soms is er sprake van bloederige afscheiding, jeuk en/of pijn aan de anus.

Infectie van de geslachtsdelen

De klachten bij chlamydia aan de geslachtsdelen, verschillen tussen mannen en vrouwen.

Mannen
Mannen krijgen enkele weken na de besmetting met chlamydia klachten. Dit begint met een waterige afscheiding uit de penis. Ook kunnen zij last krijgen van pijn bij het plassen en soms van pijn in de balzak.
Als chlamydia niet op tijd wordt behandeld, kan de infectie zich via de zaadleiders uitbreiden naar de prostaat en de bijbal. Dit kan bijbalontsteking of prostaatontsteking veroorzaken. Dit geeft veel pijnklachten aan en rondom de geslachtsdelen.

Vrouwen
Meestal hebben vrouwen geen of alleen vage klachten door chlamydia. Hierdoor kan iemand lang met de infectie doorlopen, zonder het te weten. Klachten die kunnen voorkomen bij chlamydia zijn:
Als chlamydia niet wordt behandeld, kan de infectie zich uitbreiden naar de eileiders, waardoor een eileiderontsteking kan ontstaan. Het is mogelijk dat deze ontsteking verder gaat in de buikholte. Dit wordt P.I.D. genoemd (Pelvic Inflamatory Disease, oftewel een ontsteking in het bekkengebied). Een eileiderontsteking veroorzaakt de vorming van littekenweefsel in de eileiders. Hierdoor kan de eileider verstopt raken, wat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap of onvruchtbaarheid tot gevolg kan hebben.

Zwangere vrouwen met chlamydia hebben een verhoogd risico op een vroeggeboorte of een te kleine baby. Bovendien kan de baby tijdens de bevalling besmet worden met chlamydia. De baby kan hierdoor een oogontsteking of longontsteking krijgen.

Diagnose stellen

Om de diagnose te stellen, zijn er meerdere onderzoeken mogelijk. Bij vrouwen wordt een uitstrijkje gemaakt van de vagina en de baarmoedermond. Bij mannen wordt meestal alleen de urine onderzocht. Bij anale seks wordt ook een uitstrijkje van de anus gemaakt.

Behandelmogelijkheden

Chlamydia is goed te behandelen met een antibioticakuur (tabletten). Deze kuur moet altijd worden afgemaakt, ook als de klachten al eerder zijn verdwenen. Zolang de antibioticakuur nog niet is afgelopen, is het beter om geen seks te hebben. U kunt andere mensen dan namelijk nog besmetten met chlamydia.

Partners ook behandelen

Om de verspreiding van chlamydia tegen te gaan, is het belangrijk dat alle seksuele partners worden behandeld. De partners uit de 6 weken voorafgaand aan het ontstaan van de klachten moeten in elk geval worden getest en behandeld. Als er geen klachten zijn (geweest) moeten alle partners van de laatste zes maanden worden gewaarschuwd.
Tot één week na het begin van de behandeling wordt seksueel contact afgeraden.



Deel deze pagina: