KenniscentrumBehandelingen › Poliklinische excisie › Excisie

Excisie

Operatief verwijderen van huidafwijkingen

Een excisie (letterlijk 'uitsnijden') is de operatieve behandeling van een huidafwijking waarbij het afwijkende weefsel wordt uitgesneden. Zo kunnen bijvoorbeeld kwaadaardige gezwellen verwijderd worden.
Bij een excisie-bioptie wordt al het afwijkende weefsel weggenomen terwijl een incisie-bioptie maar een gedeelte wegsnijdt.

Excisie-spreekuur

De polikliniek Dermatologie van het Slingeland heeft een speciaal excisie-spreekuur. Tijdens dit poliklinische spreekuur worden huidafwijkingen operatief verwijderd. Een excisie vindt plaats in de poliklinische operatiekamer (POK). Tijdens het excisie-spreekuur dragen de dermatoloog en de assistente groene jassen en mutsjes, mondkapjes, en steriele handschoenen, om zo steriel mogelijk te werken.

Het is wenselijk om een begeleider mee te nemen als u een afspraak hebt voor een excisie. Tijdens het excisie-spreekuur kan de begeleider echter niet mee de POK in. De afspraak duurt gemiddeld ongeveer een half uur per plekje dat verwijderd wordt. Soms duurt het iets langer voor een plek die zich in het gezicht bevindt. Een excisie kan worden toegepast bij zowel goedaardige huidaandoeningen zoals cosmetische huidafwijkingen of verstopte talgklieren, als bij kwaadaardige huidaandoeningen of plekken die verdacht worden van huidkanker.

Verloop van de operatie

Een excisie vindt plaats onder lokale verdoving. U neemt plaats op de behandeltafel.
U krijgt een grote plakker welke verbonden is met een coagulatie-apparaat opgeplakt. Dit apparaat is nodig om bloedvaatjes dicht te schroeien. Zonder deze plakker werkt het apparaat niet.
De dermatoloog maakt met een huidpen een tekening rondom het te verwijderen plekje, meestal in de vorm van een ruit. Deze lijnen worden tijdens de excisie gevolgd met het operatiemesje. Deze vorm heeft als voordeel dat de wondranden mooi naar elkaar toegedrukt kunnen worden voor het hechten.
Het te behandelen gebied wordt schoongemaakt met een desinfecterend middel (chloorhexidine). Dan wordt met meerdere prikjes de verdoving (lidocaïne soms met adrenaline) toegediend. Dit kan een branderig gevoel geven, een gevoel dat heel snel verdwijnt. Het verdoofde gebied wordt afgedekt met een groene, steriele doek met een gat in het midden.
Tijdens de excisie voelt u geen pijn, maar wel dat de dermatoloog bezig is. Om het bloeden te stoppen wordt er wat druk gegeven met steriele gazen en worden de bloedvaatjes gecoaguleerd (dichtgeschroeid). Dit geeft een branderige lucht, die meteen wordt weggezogen door afzuigapparatuur.
Als de huidafwijking is verwijderd, worden de wondranden gehecht. Soms eerst met onderhuidse (inwendige) hechtingen en daarna met hechtingen in of door de huid heen. Er worden hechtpleisters aangebracht om de wondranden te ondersteunen tot de hechtingen er uit mogen. Hierover komt een pleister of een gaas met folie.

Onderzoek

De meeste weggesneden stukjes huid worden opgestuurd voor pathologisch onderzoek, om de precieze aard van het weefsel vast te stellen. Het duurt ongeveer twee weken voor de uitslag er is. De uitslag krijgt u telefonisch of tijdens de afspraak voor het verwijderen van de hechtingen.

Na de ingreep

Na een excisie zijn er over het algemeen weinig pijnklachten. Na enkele uren is de verdoving uitgewerkt. Er blijft meestal een wat trekkerig gevoel over. Zo nodig kunt u paracetamol tegen de pijn innemen.
De dermatoloog zal bespreken of de huisarts de uitwendige hechtingen verwijdert of dat de assistente van de dermatoloog dit zal doen. Hiervoor moet een afspraak worden gemaakt. De inwendige hechtingen lossen vanzelf op.

In principe kan de pleister blijven zitten totdat de hechtpleisters en uitwendige hechtingen worden verwijderd. Soms valt de pleister er al eerder af, daarom krijgt u uitleg over het vervangen van de pleister. De wond moet droog blijven totdat de hechtpleisters en hechtingen worden verwijderd. Douchen kan als er een folie is aangebracht over de pleister. Dit folie is niet bestand tegen uitgebreid baden of lang douchen.

De eerste weken moet spanning op de wond worden voorkomen. Het is aan te bevelen de eerste maanden bij sporten of andere lichamelijke inspanningen waarbij er spanning op de huid komt, de wondranden te ondersteunen met hechtpleisters of zwaluwstaartjes. Het uitrijpen van een litteken kan zeker wel een jaar duren. Hoe een litteken er uiteindelijk uit komt te zien is afhankelijk van de operatie, van de plaats van de excisie en van de patiënt zelf (de één krijgt mooiere littekens dan de ander).

Mogelijke complicaties van een excisie

  • Nabloeden; De wond kan gaan nabloeden. In dat geval mag u ongeveer 15 minuten druk geven op de wond om het lekkende bloedvaatje dicht te drukken. Als de bloeding is gestopt, moet de pleister worden vervangen. Stopt de bloeding niet, dan adviseren wij om contact op te nemen met de polikliniek Dermatologie.
  • Opengaan van de wond; Als er door een beweging teveel spanning op de wond komt te staan, kan de wond opengaan. In dat geval adviseren wij u ook contact op te nemen met de polikliniek Dermatologie.
  • Infectie; Door de wond kunnen bacteriën de huid binnen kunnen dringen en een infectie veroorzaken. Als er sprake is van toenemende pijn, roodheid, zwelling, of als u zich koortsig voelt, dient u contact op te nemen met de polikliniek Dermatologie.
  • Uitrekken litteken; Op plekken waar veel spanning op de huid staat, kan een litteken breder worden in de loop van de tijd. Dit komt vooral op de rug of benen voor. Dit kan niet altijd voorkomen worden.
  • Rood en dik; In sommige gevallen kan er sprake zijn van roodheid en verdikking: dit wordt een hypertrofisch litteken genoemd. Ook dit kan niet altijd voorkomen worden en wordt vaker gezien bij excisies op de borst. Het is niet te voorspellen bij wie dit gebeurt.



Deel deze pagina: